ŻÓŁW GRECKI

Żółw ten jest często przywożony przez polskich turystów z południa Europy, stąd też jest najczęściej hodowanym gadem w naszych domach.
Długość jego wypukłego karapaksu dochodzi do 25 cm, natomiast plastron jest płaski, z obu boków zagięty ku górze. Samce tylną powierzchnią plastronu mają nieco wklęsłą, natomiast samice płaską lub lekko wypukłą. Głowa częściowo pokryta regularnymi tarczkami, zakończona jakby dziobem. Przednie kończyny nieco spłaszczone, tylne słupowate. Gruby, krótki ogon zakończony jest twardym kolcem. Żółw grecki potrafi głowę i nogi wciągnąć do pancerza. Tarcze karapaksu mają barwę jasnożółtą lub oliwkowobrązową z ciemnobrązowymi lub czarnymi plamami w środku. Nieosłonięte części ciała mają jednolitą szarą lub jasnooliwkową barwę.
Żółw grecki prowadzi wybitnie lądowy tryb życia, nie wchodząc do wody. Pokarmem jego są soczyste łodygi i liście, kwiaty i owoce, sporadycznie małe kręgowce. Raz w roku w maju lub czerwcu samice składają jaja do wygrzebanych przez siebie w ziemi jamek. Żółw grecki do tego stopnia jest ciepłolubny, że przy niskich temperaturach przestaje się poruszać i zapada w letarg.
Jego naturalnym środowiskiem są suche, kamieniste, porośnięte trawą tereny Półwyspu Bałkańskiego, Sycylii, Korsyki i Sardynii oraz południe Półwyspu Apenińskiego. Gatunek należy do ginących i obowiązuje zakaz wywozu żółwi greckich z krajów śródziemnomorskich.
Utrzymywane w domu żółwie greckie nie są zbyt kłopotliwe. Karmić je należy soczystymi owocami - jabłkami, śliwkami, brzoskwiniami, pomidorami, liśćmi sałaty, marchwią i koniczyną. Nie gardzą również serem, namoczonym w mleku chlebem oraz surowym mięsem. Trzymane w ogródku, potrafią się zagrzebywać w wykopanych przez siebie jamach, a gdy uczynią to jesienią to zapadłszy w letarg przesypiają aż do wiosny. Nie zachęcamy jednak do trzymania ich w domach, gdyż zaledwie ok. 30% przeżywa pierwszy rok.